
Het verschil is delicaat, maar onweerlegbaar: Britten schreef een 'symfonie' voor cello en orkest, geen 'concerto'. Hier geen tweespraak waarin een solist het hoge woord voert, maar een symfonisch discours waarin orkest en cello een gezamenlijk belang dienen. Alban Gerhardt staat in voor de claustrofobische solopartij, die eens voor de legendarische Rostropovitsj geschreven werd. Otto Tausk voert het orkest doorheen Brewaeys' lumineuze Debussy-orkestraties en Harvey's viscerale orkestmeditatie.
deFilharmonie speelt dit concert ook nog op: